W 1922 r. jednoklasowa Szkoła Powszechna dla uczniów wyznania mojżeszowego oraz czteroklasowa dla chrześcijańskich mieściły się w tzw. willi urzędnika carskiego Kożucharowa. 

W roku 1924, nowy kierownik szkoły – Paweł Bekier połączył obie szkoły obie szkoły. Zwiększająca się liczba uczniów "wymusiła" wynajem dodatkowych pomieszczeń. Wynajęto willę „Bajka", a w 1925 r. willę „Wenus" oraz „Werner".

W roku 1926 kierownictwo szkoły objął Antoni Haczyński, członek dozoru szkolnego. W roku szkolnym 1928/1929 szkoła liczyła 859 uczniów i miała 20 oddziałów. Uczyły się razem dzieci polskie i żydowskie, członkami komitetu rodzicielskiego byli zarówno ojcowie i matki uczniów żydowskich i polskich.  W 1929 r. nastąpił podział na dwie szkoły: nr 1 oraz nr 2, która przeszła do własnego, nowego gmachu.

W 1939 r. w wyniku nalotów spłonął drewniany budynek Szkoły nr 1; dzieci z obu szkół uczyły się razem w gmachu Szkoły nr 2. Władze okupacyjne wprowadziły liczne represje - skreślono z listy uczniów dzieci żydowskie. 

Obecnie dawna Szkoła nr 1 (obecnie Szkoła Podstawowa nr 76) mieści się przy ulicy Poezji 5, a Szkoła nr 2 (obecnie Szkoła Podstawowa 124 im. St.Jakimowicza) przy ul. Bartoszyckiej 45/47. 

 

Drukuj