Huberman Bronisław (19.12.1882 Częstochowa – 15.06.1947 Corsier koło Vevey) – skrzypek, uważany za jednego z najwybitniejszych wirtuozów skrzypiec w XX w.

Bronisław Huberman urodził się w rodzinie urzędnika. Dzięki staraniom rodziców, naukę gry na skrzypcach rozpoczął bardzo wcześnie, szybko zyskując sławę „cudownego dziecka”. Od 1892 r. mieszkał i kształcił się w Berlinie. Jako czternastolatek wykonał w Wiedniu koncert Brahmsa w obecności kompozytora i zyskał jego uznanie. W 1897 r., po zagraniu serii koncertów w Europie, wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Wkrótce stał się jednym z najbardziej znanych wirtuozów skrzypiec. W 1909 r. poślubił aktorkę Elzę Galafres, z którą rozstał się kilka lat później.

W okresie międzywojennym intensywnie nagrywał i koncertował w Europie i Stanach Zjednoczonych. Z wiolonczelistą Pablo Casalsem i pianistą Ignacym Friedmanem założył światowej sławy tercet.

W 1929 r. odwiedził Palestynę i postanowił przyczynić się do popularyzowania tam muzyki klasycznej. W  1933 r., po dojściu do władzy nazistów, odrzucił propozycję pracy w Niemczech. Wystosował otwarty list do intelektualistów niemieckich, w którym prosił, by nie odchodzili od fundamentalnych humanistycznych wartości. W 1936 r. założył Orkiestrę Palestyńską, która pod batutą Arturo Toscaniniego zagrała w Tel Awiwie swój pierwszy koncert. Huberman przyjmował do niej wybitnych muzyków żydowskich, tym samym umożliwiając im opuszczenie zagrożonej faszyzmem Europy. W 1948 r. orkiestrę przemianowano na Orkiestrę Filharmoniczną Izraela.

Huberman był też jednym z wczesnych propagatorów idei Zjednoczonej Europy. Jego zdaniem mogła ona być skuteczną przeciwwagą dla rosnącego w siłę komunizmu. Promował tę ideę w czasie swoich licznych podróży artystycznych po Europie, w 1924 r. wydał też broszurę na ten temat zatytułowaną Moja droga do Paneuropy. W czasie II wojny światowej aktywnie działał na rzecz pomocy uchodźcom z Polski. Zmarł w Szwajcarii.

 

Drukuj