Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Związek Literatów Polskich (ZLP)

stowarzyszenie twórcze mające na celu ochronę moralnych i materialnych interesów pisarzy oraz udział w kształtowaniu kultury nar. (początkowo tylko jako reprezentacja interesów zawodowych środowiska lit.). Założony 1920 w Warszawie z inicjatywy S. Żeromskiego jako Związek Zawodowy Literatów Pol. (ZZLP), istniał pod tą nazwą do 1949. Pierwszym prezesem ZLP był S. Żeromski, następnie m.in.: W. Sieroszewski, A. Strug, J. Kaden-Bandrowski, F. Goetel, a po 1945: J. Przyboś, K. Czachowski, L. Kruczkowski, A. Słonimski, J. Iwaszkiewicz, J.J. Szczepański. W czasach PRL kierownictwo związku prowadziło politykę kompromisu wobec władzy, uzyskując jednak dla środowiska znaczne zdobycze socjalne (ubezpieczenia społ., renty i emerytury). W latach nasilających się konfliktów polit. (zwł. 1955–57, 1968–69, 1980–83) ZLP był miejscem głośnych wystąpień w obronie swobód twórczych zagrożonych przez komunist. cenzurę. Po wprowadzeniu stanu wojennego XII 1981 ZLP został zawieszony, a następnie VIII 1983 rozwiązany. W końcu 1983 nazwę ZLP przyjęło nowo utworzone stowarzyszenie twórcze lojalne wobec władzy; pisarze przeciwni tej decyzji powołali 1989 Stowarzyszenie Pisarzy Polskich. Prezesi ZLP po 1983: H. Auderska, W. Żukrowski, P. Kuncewicz, od 2003 M. Wawrzkiewicz. W 2004 ZLP liczył ponad 1100 czł., zrzeszonych w 22 oddziałach; prowadzi działalność wydawniczą (antologie), organizuje cykliczne imprezy lit. (Warszawska Jesień Poezji, Międzynarodowy Listopad Poetycki), promocje książek, sesje, jubileusze. Jest współorganizatorem (1990) Fundacji Domu Literatury i Domów Pracy Twórczej, czł. Eur. Kongresu Pisarzy (European Writers Congress).

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.