Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Tannaim

tannaici [aram. tannā ’ ‘nauczyciel’, ‘uczony’] – uczeni żyd., rabini, którzy komentowali i wyjaśniali Biblię hebrajską, a zwł. Prawo pisane (Torę), dostosowując jego zasady do zmieniających się warunków życia; za okres ich działalności przyjmuje się lata od 70 r. (po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej) do 220; t. mieli być kontynuatorami tradycji objaśniania i stosowania Tory rozpoczętej przez żyd. uczonych w Piśmie tzw. Wielkiego Zgromadzenia (Wielkiej Synagogi) istniejącego podobno do pocz. II w. p.n.e.; wypowiedzi t. złożyły się na część Talmudu zw. Miszną oraz toseftę i barajtę; najsłynniejsi t. to m.in.: Jochanan Ben Zakaj, Gamaliel II, Akiba Ben Josef (który dokonał pierwszej redakcji Miszny), Szymon Bar Jochaj i Juda ha-Nasi (ostatni z głównych t., autor ostatecznej redakcji Miszny).

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.