Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Polska A, B, C

określenie 3 obszarów Polski w okresie międzywojennym, różniących się pod względem poziomu rozwoju ekon.; w końcu lat 30. popularne w publicystyce; Polska A, najbardziej uprzemysłowiona, obejmowała woj.: łódzkie, pomor., pozn., śląskie, warsz., większą część kieleckiego (bez powiatów pd.-wsch.) i zach. część krak.; 1931 — 14,2 mln mieszk., w tym 1,6 mln czynnych zawodowo; Polska B, roln. z niewielkim przemysłem, obejmowała woj.: lubelskie, lwowskie, stanisławowskie, tarnopolskie, wsch. część krak. i pd.-wsch. część kieleckiego; 1931 — 10,8 mln mieszk., we wsch. części Ukraińcy, w tym 0,5 mln czynnych zawodowo; Polska C, roln., obejmowała woj. pn.-wsch. i wsch.: białostockie, nowogródzkie, poleskie, wileńskie i wołyńskie; 1931 — 7,2 mln mieszk., na znacznym obszarze Białorusini i Ukraińcy, 0,3 mln czynnych zawodowo.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.