Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Plebs

plebs [łac.] – stosowane w historiografii określenie najniższej grupy społ. w miastach eur. w średniowieczu i czasach nowoż. do schyłku XVIII w.; mieszkańcy miast, którzy nie należeli ani do patrycjatu, ani do pospólstwa, nie posiadali obywatelstwa miejskiego i w związku z tym nie mieli praw polit. ani możliwości udziału we władzy; byli to zarówno ludzie czynni zawodowo — czeladnicy, terminatorzy, wolnonajemni robotnicy, służba domowa, wędrowni kupcy itp., jak i tzw. margines społ. — żebracy, tzw. ludzie luźni, prostytutki, przestępcy; w Polsce p. stanowił ok. 80% ogółu mieszkańców miast.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.