Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Międzynarodowa Organizacja do spraw Migracji

Międzynarodowa Organizacja do spraw Migracji (ang. International Organization for Migration [IOM], fr. Organisation Internationale pour les Migrations [OIM]) – międzynarodowa organizacja, stowarzyszona z ONZ, z siedzibą w Genewie. Powołana w 1951 r. z inicjatywy Belgii i Stanów Zjednoczonych jako Międzyrządowy Komitet do spraw Migracji Eururopejskiej (Intergovernmental Committee for European Migration, ICEM), od 1980 r. – Międzyrządowy Komitet do spraw Migracji (co stanowiło potwierdzenie faktycznie dokonanego już rozszerzenia zasięgu jego działalności), od 1989 r. – obecna nazwa i status.

Organizacja zajmuje się problemami związanymi z migracjami, organizowaniem pomocy dla migrantów i uchodźców, dbaniem o poszanowanie ich godności, potrzeb i praw, a także opracowywaniem i realizacją programów dobrowolnych powrotów i reintegracji emigrantów. Współpracuje z organizacjami międzynarodowymi i pozarządowymi, rządami państw i środowiskami emigranckimi oraz samorządami lokalnymi. W latach 50. XX w. ułatwiła emigrację ponad 406 tys. uchodźców europejskich (głównie z krajów Europy Wschodniej) do Ameryki Południowej. W latach 1956–1957 pomagała uciekinierom z Węgier (ok. 180 tys.), w 1968 r. – z Czechosłowacji (ok. 40 tys.). Od 1964 r. ułatwiała emigrację specjalistów o wysokich kwalifikacjach do rozwijających się krajów Ameryki Łacińskiej. W 1971 r. udzieliła wsparcia Żydom emigrującym z ZSRR oraz uciekinierom z Bangladeszu i Nepalu (ok. 130 tys.), w 1973 r. – uciekinierom z Chile (ok. 31 tys.), potem uchodźcom z Indochin (w 1975–1986 ok. 1 mln osób). Po 1980 r. objęła opieką uchodźców m.in. w Afryce i na Bliskim Wschodzie, w latach 90. – ofiary wojen domowych i konfliktów etnicznych, m.in. w byłej Jugosławii (ok. 130 tys. osób), Mozambiku (ok. 500 tys.), Rwandzie i państwach sąsiadujących (ok. 1,2 mln), Czeczenii (ok. 50 tys.), Bośni (ok. 190 tys.), Kosowie (ok. 150 tys.), Timorze Wschodnim (ok. 140 tys.), Afganistanie (ok. 400 tys.), Sierra Leone (ok. 30 tys.) i Somalii (ponad 11 tys.). Udzielała też pomocy ofiarom klęsk żywiołowych, m.in. huraganu Mitch w Hondurasie (1998), trzęsienia ziemi w Indiach (2001) i tsunami w Azji Południowo-Wschodniej (2004). Włączyła się do programów pomocy dla ofiar Holokaustu (od 2000) i byłych robotników przymusowych III Rzeszy (od 2001).

Do 2003 r. z pomocy IOM skorzystało bezpośrednio ok. 12 mln uchodźców i emigrantów na całym świecie. Główne organy: Rada (organ naczelny, zbiera się dwa razy w roku, wybiera dyrektora generalnego i jego zastępcę na pięć lat), Biuro Dyrektora Generalnego (najwyższy organ wykonawczy), misje terenowe (19 biur polowych o kompetencjach regionalnych), biura lokalne (w ponad 150 krajach). IOM liczy (2009) 127 państw członkowskich (Polska należy od 1992 r.) i 17 mających status obserwatora. Wydaje kwartalniki „International Migration” i „IOM News” oraz rocznik „Migration Health Annual Report”. W Warszawie od 2002 r. działa biuro IOM oraz Środkowoeuropejskie Forum Badań Migracyjnych.

© Treść hasła pochodzi z serwisów wiedzowych PWN; zobacz sam: Encyklopedia PWN, Słowniki języka polskiego i Słowniki obcojęzyczne.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.