Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Krajowa Rada Ministrów (KRM)

Krajowa Rada Ministrów (KRM) – organ władzy wykonawczej Polskiego Państwa Podziemnego, powołany 3.05.1944 przez Delegata Rządu RP na Kraj na podstawie dekretu Prezydenta RP na uchodźstwie z 26.01.1944 O tymczasowej organizacji władz na terytorium Rzeczypospolitej; działalność KRM przerwało aresztowanie jej członków przez NKWD w marcu 1945 r. w Pruszkowie k. Warszawy, skazanych następnie w procesie szesnastu. Utworzenie KRM było związane z przygotowywanym zakończeniem pracy w konspiracji, podjęciem jawnej działalności przez uprawomocnionych przedstawicieli władz państw. RP na terenach wyzwolonych przez Armię Czerwoną spod okupacji niemieckiej i zademonstrowania wobec aliantów pełni praw rządu RP na uchodźstwie do objęcia władzy w Polsce; KRM tworzyli: Delegat Rządu RP na Kraj S.J. Jankowski (w randze wicepremiera) i 3 jego zastępców: A. Bień („Bronowski” SL), S. Jasiukowicz („Opolski” SN) i A. Pajdak („Traugutt” PPS) mianowani ministrami; KRM działała w Warszawie, podczas powstania warsz. 1944 prowadziła jawną działalność (wydała m.in. odezwę Polacy, a wraz z Radą Jedności Narodowej Apel do ludów świata oraz odezwę Do Narodu Polskiego), a po jego upadku kontynuowała pracę w podziemiu w Krakowie i Piotrkowie Trybunalskim; po wkroczeniu Armii Czerwonej pozostawała w konspiracji (w osiedlach podwarszawskich); 27–28 marca 1945 członkowie KRM zostali podstępnie aresztowani przez NKWD (po przybyciu na wcześniej uzgodnione rozmowy z przedstawicielami władz sowieckich), następnie przewiezieni do Moskwy; po kilkumiesięcznym śledztwie przywódców polskiego państwa podziemnego (18–21 VI 1945), na podstawie fałszywych oskarżeń, skazano na kary więzienia; pozostali w konspiracji członkowie władz pol. państwa podziemnego IV 1945 postanowili nie odbudowywać KRM.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.