Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

„Głos”

Głos” – tygodnik społeczny, polityczny i kulturalny, wydawany w latach 1886–1905 w Warszawie. Redagowany przez zespół: redaktor naczelny i wydawca: K. Potocki (pseudonim Marian Bohusz), J.L. Popławski, A. Dygasiński, J. Kotarbiński, A. Więckowski (do 1888), J. Hłasko i inni, główni współpracownicy: M. Brzeziński, Z. Balicki (od 1889) i R. Dmowski. „Głos” zwalczał pozytywistyczny program pracy organicznej i obóz konserwatywno-ziemiański. Związany z Ligą Polską, od 1893 — z Ligą Narodową. W 1894 r. zawieszony przez władze w związku z udziałem redakcji w manifestacji ku czci J. Kilińskiego, w 1895 r. wznowiony; redaktor naczelny Z. Wasilewski i T. Strzembosz. W 1900 r. „Głos” przeszedł na własność J.W. Dawida, pismo lewicy społecznej. Współpracownicy m.in.: B. Hertz, J. Marchlewski, A. Warski. Główny publicysta S. Brzozowski, inicjator kampanii przeciw ideologii społecznej H. Sienkiewicza i estetyzmowi Z. Przesmyckiego (pseudonim Miriam). Zlikwidowany przez władze rosyjskie. Kontynuacje: „Przegląd Społeczny”, „Społeczeństwo”.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.