Amida
Jedna z dwóch głównych modlitw w judaizmie, obok Szema Jisrael. Główny element trzech codziennych żydowskich nabożeństw: szachrit (szaharit), mincha (minacha) i maariw. Jest jedną z najstarszych modlitw w judaizmie synagogalnym, ostatecznie opracowaną, jak podaje Talmud, pod koniec I w. n.e. przez Gamaliela II. Jej odmawianie zastępuje kult ofiarniczy po zburzeniu Drugiej Świątyni przez Rzymian w 70 r. n.e.
Modlitwę tworzy dziewiętnaście wezwań, skierowanych do Boga. Owo dziewiętnaste, odmawiane jako dwunaste, jest prośbą o zniszczenie heretyków (minim) - w czasach powstawania za jedną z herezji uchodziło chrześcijaństwo). W Szabat typowa struktura Amidy i liczba błogosławieństw ulega zmianie. Modlitwę odmawia się stojąc, ze złączonymi nogami (stąd jej nazwa). Najpierw modlitwę odmawiają zgromadzeni po cichu, przed rozpoczęciem występując trzy kroki do przodu a po zakończeniu cofając się, następnie powtarza ją głośno kantor.
Pomiędzy drugim a trzeci wezwaniem odmawia się Keduszę, składający się biblijnych wersetów. Kedusza zawiera anielskie wychwalanie Boga, w czasie jej odmawiania wierni stoją, czasem unosząc się na palcach. Przy odmawianiu Keduszy również wymagany jest minjan.
Kolejne wezwania Amidy to: 1. Praojcowie, 2. Potęga, 3. Świętość Imienia, 4. Rozumienie, 5. Skrucha, 6. Przebaczenie, 7. Wybawienie, 8. Uleczenie, 9. Błogosławieństwo lat, 10. Zgromadzenie wygnańców, 11. Sąd, 12. Przeciwko heretykom, 13. Sprawiedliwi, 14. Odbudowa Jerozolimy, 15. Królestwo Domu Dawida, 16. Przyjęcie modlitwy, 17. Służba świątynna, 18. Dziękczynienie, 19. Pokój
Można je podzielić na trzy części: trzy pierwsze wezwania sławią Boga, kolejne trzynaście zawiera prośby skierowane do Niego, ostatnie trzy to prośba o powrót na Syjon, podziękowanie za opiekę i cuda oraz prośba o pokój i pomyślność dla narodu Izraela.
Źródło:
- http://pl.wikipedia.org/wiki/Amida_(modlitwa) [stan na 2010-07-12]
