Drukuj | A A A | Zgłoś problem | 85 656 420 zn. | 95749 zdjęcia | 879 wideo | 118 audio | 1888 miejscowości

Ludzie

 
 

Allerhand Maurycy

Urodzony 28 czerwca 1868 w Rzeszowie, w średniozamożnej rodzinie żydowskiej. Zginął w 1942. Wybitny prawnik, znawca prawa cywilnego. Nauki pobierał w domu oraz w chederze przy rzeszowskiej synagodze. Ukończył rzeszowskie gimnazjum i podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego, gdzie w 1892 uzyskał doktorat. Obdarzony fenomenalną pamięcią i pracowitością dał się poznać jako dobry materiał na przyszłego uczonego. 

Po ukończeniu studiów Allerhand nie podjął jednak kariery uniwersyteckiej w Wiedniu, ale powrócił do kraju, gdzie we Lwowie rozpoczął praktykę adwokacką. Po zdanym egzaminie i nominacji w roku 1900 już jako adwokat krajowy otworzył we Lwowie własną kancelarię adwokacką zyskując rozgłos i uznanie. Nie zaprzestał jednak własnej pracy naukowej, co znalazło odzwierciedlenie w licznych publikacjach dotyczących austro-węgierskiej procedury cywilnej, które ogłaszał w języku niemieckim. Podjął również współpracę z ukazującym się we Lwowie tygodnikiem "Przegląd Prawa i Administracji", a w 1907 opublikował obszerną pracę pt.: "Podstęp w procesie", która jak się wydaje nie straciła wiele ze swej aktualności. Na podstawie tejże pracy Allerhand habilitował się w 1909 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Uzyskawszy tytuł docenta z prawem wykładania, rozpoczął działalność dydaktyczną na UJK, a jego wykłady i seminaria cieszyły się dużą popularnością. W czasie I wojny światowej zajmował się głównie praktyką adwokacką i własnymi badaniami. Rokrocznie publikował kilka prac we wspomnianym już "Przeglądzie Prawa i Administracji" oraz w "Głosie Prawa", "Czasopiśmie sędziowskim", "Przeglądzie Prawa Handlowego", "Polskim Procesie Cywilnym", w wychodzącym w Berlinie czasopiśmie prawniczym "Ostrecht", a także w etnograficznym piśmie lwowskim "Lud", gdyż zajmował się również problematyką z pogranicza prawa i etnografii. W niepodległej Polsce szybko osiągnął kolejne stopnie kariery uniwersyteckiej trzymując w 1917 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1920 zwyczajnego. Brał żywy udział w działalności powstałego we Lwowie Związku Adwokatów Polskich. Zaangażował się w prace nad ujednoliceniem prawa obowiązującego w byłych trzech zaborach. Sejm Ustawodawczy powołał w tym celu w 1919 Komisję Kodyfikacyjną RP składającą się z 44 specjalistów zatwierdzonych przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, w której skład wszedł Allerhand. Zasłużył się on w sposób znaczący w tworzeniu prawa handlowego, do którego odwołują się współcześni kodyfikatorzy.

Opublikował szereg prac, m.in. "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego", "Komentarz do kodeksu handlowego", "Prawo upadłościowe. Prawo o postępowaniu układowem. Komentarz". Był członkiem polskiego Towarzystwa Naukowego oraz Towarzystwa Prawniczego we Lwowie. Należał do komitetów redakcyjnych czasopism: "Przegląd Prawa Handlowego" oraz "Polski Proces Cywilny" i "Orzecznictwo Sądów Powszechnych". Był członkiem Izraelickiego Stowarzyszenia Hmanitarnego "Leopolis" czyli lwowskiego oddziału stowarzyszenia B'nei B'rith.

Po zajęciu ziem polskich przez wojska sowieckie 17 września 1939 nadal prowadził wykłady z procedury cywilnej na uniwersytecie przemianowanym na uniwersytet Iwana Franki. Kiedy wkroczyli Niemcy, Allerhand został natychmiast usunięty z uczelni i wraz z rodziną umieszczony w getcie. Podczas akcji eksterminacyjnej wywieziony z żoną do obozu w Janowie pod Lwowem, gdzie został zamordowany.

Anna Maria Szczepan Wojnarska
 

 

Tekst pochodzi z portalu Diapozytyw, należącego wcześniej do Instytutu Adama Mickiewicza.