Drukuj | A A A | Zgłoś problem | 85 720 565 zn. | 90613 zdjęcia | 882 wideo | 118 audio | 1942 miejscowości

Ludzie

 
 

Allerhand Maurycy

Allerhand Maurycy (28.06.1868 Rzeszów – 1942) – wybitny prawnik, znawca prawa cywilnego. Urodził się w średniozamożnej rodzinie żydowskiej. Nauki pobierał w domu oraz w chederze przy rzeszowskiej synagodze. Ukończył rzeszowskie gimnazjum i podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego, gdzie w 1892 r. uzyskał doktorat.

Po ukończeniu studiów Allerhand nie podjął kariery uniwersyteckiej w Wiedniu. Powrócił do kraju, gdzie we Lwowie rozpoczął praktykę adwokacką. Po zdanym egzaminie i nominacji w 1900 r. już jako adwokat krajowy otworzył we Lwowie własną kancelarię adwokacką, co dało mu rozgłos i uznanie. Nie zaprzestał jednak własnej pracy naukowej. Znalazło to odzwierciedlenie w licznych niemieckojęzycznych publikacjach dotyczących austro-węgierskiej procedury cywilnej. Podjął również współpracę z ukazującym się we Lwowie tygodnikiem „Przegląd Prawa i Administracji”, a w 1907 r. opublikował obszerną pracę Podstęp w procesie, która – jak się wydaje – nie straciła wiele ze swej aktualności. Na podstawie tejże pracy Allerhand habilitował się w 1909 r. na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Uzyskawszy tytuł docenta z prawem wykładania, rozpoczął działalność dydaktyczną na UJK, a jego wykłady i seminaria cieszyły się dużą popularnością.

W czasie I wojny światowej zajmował się głównie praktyką adwokacką i własnymi badaniami. Co roku publikował kilka prac we wspomnianym „Przeglądzie Prawa i Administracji” oraz w „Głosie Prawa”, „Czasopiśmie Sędziowskim”, „Przeglądzie Prawa Handlowego”, „Polskim Procesie Cywilnym”, także w wychodzącym w Berlinie czasopiśmie prawniczym „Ostrecht” i etnograficznym piśmie lwowskim „Lud” (zajmował się również problematyką z pogranicza prawa i etnografii).

W kolejnych latach Allerhand szybko osiągnął kolejne stopnie kariery uniwersyteckiej. W 1917 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1920 r. – zwyczajnego. Brał żywy udział w działalności powstałego we Lwowie Związku Adwokatów Polskich. Zaangażował się w prace nad ujednoliceniem prawa obowiązującego w byłych trzech zaborach. Sejm Ustawodawczy powołał w tym celu w 1919 r. Komisję Kodyfikacyjną RP, składającą się z 44 specjalistów (wśród nich był Allerhand), zatwierdzonych przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. Zasłużył się on znacząco w tworzeniu prawa handlowego, do którego odwołują się współcześni kodyfikatorzy.

Allerhand opublikował szereg prac, m.in. Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Komentarz do kodeksu handlowego, Prawo upadłościowe. Prawo o postępowaniu układowem. Komentarz. Był członkiem polskiego Towarzystwa Naukowego oraz Towarzystwa Prawniczego we Lwowie. Należał do komitetów redakcyjnych czasopism: „Przegląd Prawa Handlowego”, „Polski Proces Cywilny” oraz „Orzecznictwo Sądów Powszechnych”. Był członkiem Izraelickiego Stowarzyszenia Humanitarnego „Leopolis”, czyli lwowskiego oddziału stowarzyszenia B’nei B’rith.

Po zajęciu ziem polskich przez wojska sowieckie 17.09.1939 r. nadal prowadził wykłady z procedury cywilnej na uniwersytecie (przemianowanym na Uniwersytet Iwana Franki). Kiedy do Lwowa wkroczyli Niemcy, Allerhand został natychmiast usunięty z uczelni i wraz z rodziną umieszczony w getcie. Podczas akcji eksterminacyjnej wywieziono go z żoną do obozu w Janowie pod Lwowem, gdzie został zamordowany.

Anna Maria Szczepan-Wojnarska

Tekst pochodzi z portalu Diapozytyw, należącego wcześniej do Instytutu Adama Mickiewicza.