Historia

K. Bielawski

Historia Żydów w Żabince nie została jak dotąd szczegółowo udokumentowana. Zapewne rozwój osadnictwa żydowskiego był związany z powstaniem w 1871 r. stacji na linii Kolei Moskiewsko-Brzeskiej. W 1890 r. w miejscowości istniała synagoga. Wiadomo, że podczas spisu powszechnego w 1921 r. w Żabince odnotowano 610 mieszkańców, w tym 445 Żydów.

Po agresji wojsk III Rzeszy na Związek Radziecki w czerwcu 1941 r., w wyniku ostrzału artyleryjskiego zniszczone zostały trzy miejscowe synagogi. Jesienią 1941 r. naziści utworzyli w Żabince getto, zlokalizowane w rejonie ul. Kobryńskiej (obecnej ul. Komunisticzeskiej). Jego teren został otoczony ogrodzeniem z drutu kolczastego. W getcie zamknięto Żydów z Żabinki oraz przesiedleńców z okolicznych miejscowości..

Mieszkańcy getta zostali poddani narastającym represjom. Naziści nakładali na nich kontrybucje, w ramach których Żydzi musieli oddawać kosztowności, futra i ciepłą odzież. Wprowadzono obowiązek pracy przymusowej na rzecz okupanta. Żydowskich robotników wywożono do Wysokiego i Małoryty. Część robotników trafiła do Bronnej Góry, gdzie po zakończeniu prac wszyscy zostali rozstrzelani..

Zagłada skupiska żydowskiego w Żabince miała miejsce jesienią 1942 r. 27 września 1942 r. na cmentarzu żydowskim naziści zgładzili około 380 osób.. Kilka dni później na uroczysku Muchnia Jama funkcjonariusze 10 kompanii 3 batalionu 15 pułku policji rozstrzelali około 100 Żydów. Łącznie w latach 1941-1942  życie straciło około 800 Żydów z Żabinki oraz z pobliskich miejscowości.

Więcej

Cmentarz (ul. Kirowa)

Cmentarz żydowski w Żabince znajduje się w południowej części miejscowości, po lewej stronie ul. Kirowa (trasy nr P7). Jego lokalizację zaznaczono ...

Więcej

Więcej

Podsumowanie