Historia

K. Bielawski

Rozwój osadnictwa żydowskiego w Mikaszewiczach przypadł na drugą połowę XIX w. W latach trzydziestych kolejnego stulecia w miejscowości żyło około 400 Żydów.

Po wybuchu II wojny światowej miasto znalazło się w radzieckiej strefie okupacyjnej. W tym czasie do miejscowości napłynęło wielu Żydów zbiegłych z terenów zajętych przez wojska niemieckie. W wyniku nacjonalizacji żydowscy przedsiębiorcy stracili swoje przedsiębiorstwa oraz dorobek całego życia. Na początku 1941 r. NKWD skazało niektórych Żydów na wyroki od 5 do 8 lat więzienia.

16 lipca 1941 r. Mikaszewicze zostały podbite przez wojska III Rzeszy. Ludność żydowską poddano represjom. Okupanci wykorzystywali żydowskich robotników do prac przymusowych, m. in. na budowach, przy oczyszczaniu kanałów, sprzątaniu ulic, zbiorze szyszek i żołędzi, wyrębie drzewa.

W 1942 r. w Mikaszewiczach naziści utworzyli getto, które funkcjonowało do 6 sierpnia 1942 r. Podczas akcji eksterminacyjnej Niemcy przy współudziale miejscowej policji wyprowadzili na obrzeża miasta i rozstrzelali – według różnych źródeł – od 418 do 456 Żydów. 2 września 1942 r. naziści zgładzili pozostawionych w mieście 5 specjalistów: trzech inżynierów i dwóch lekarzy.

W 1992 r. na zbiorowej mogile ofiar Zagłady został odsłonięty pomnik.

Więcej

Podsumowanie