Drukuj | A A A | Zgłoś problem | 78 619 535 zn. | 94211 zdjęcia | 879 wideo | 118 audio | 1911 miejscowości

Głubczyce

Polska / opolskie

Synagogi, domy modlitwy i inne Cmentarze Miejsca martyrologii Judaika w muzeach Inne

Podsumowanie

Województwo:opolskie / inne (przed 1939)
Powiat:głubczycki / Leobschütz (przed 1939)
Gmina:Głubczyce / Leobschütz (przed 1939)
Inne nazwy:Gubczýcé [j. śląski]
Leobschütz [j. niemiecki]
Hlubčice [j. czeski]
Глубчице [j. rosyjski]
 
GPS:
50.2003° N / 17.8288° E
50°12'01" N / 17°49'43" E

Lokalizacja

Adam Marczewski

Herb miasta Głubczyce | plik publiczny

Głubczyce – miasto położone w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, siedziba powiatu głubczyckiego. Odległe 64 km na południe od Opola, 346 km na południowy zachód od Warszawy. Leży nad rzeką Psiną.

Więcej

Historia

Adam Marczewski

Marsz śmierci - styczeń 1945 r. | Muzeum w Gliwicach

W publikacji niemieckiego badacza, Marcusa Branna, można przeczytać, że do pierwszych pogromów Żydów na Śląsku doszło w 1163 r. w Kłodzku, Głubczycach i Opawie. Informacja ta nie znajduje jednak potwierdzenia w źródłach, a sam autor uważa ją za mało wiarygodną.

Pierwsi Żydzi pojawili się w Głubczycach w drugiej połowie XIV w. (ok. 1360 r.) (zob. Żydzi na Śląsku do XVI w.). W 1360 r. książę Henckel I z Raciborza wydał status nakładający na Żydów głubczyckich obowiązek składania hańbiącej dla nich przysięgi pod groźbą wydalenia z miasta.

Władze miasta wykorzystały nieprzychylną atmosferę wobec Żydów i przyjęły na przełomie XV–XVI w. przywilej króla Czech Władysława – de non tolerandis Judaeis. Pomimo to, margrabia Jerzy Hohenzollern starał się nie dopuścić do usunięcia Żydów z miast swojego księstwa opolsko-raciborskiego i tłumaczył mieszczanom oraz kupcom, jakie korzyści ekonomiczne przynoszą państwu Żydzi. W 1520 r. głubczyccy mieszczanie i kupcy oskarżyli Żydów o mord rytualny dziecka ze wsi Krzyżowice.

Gdy w 1526 r. Śląsk przeszedł pod panowanie cesarzy niemieckich, również i śląscy Żydzi przeszli pod jurysdykcję cesarstwa (zob. Żydzi pod panowaniem Habsburgów).

Na początku XVI w. nasiliła się konkurencja pomiędzy kupcami żydowskimi a chrześcijańskimi na Śląsku. Głubczyccy kupcy żydowscy uzyskali spore udziały w handlu korzennym i stworzyli poważną konkurencję dla kupców chrześcijańskich. Bogacenie się Żydów wywoływało rosnące niezadowolenie i napięcie wśród mieszczan, którzy składali liczne skargi na śląskich Żydów do władz cesarskich w Wiedniu. Doprowadziło to do wystąpienia starosty generalnego Śląska, biskupa wrocławskiego Jakuba von Salzy, który zwrócił się w 1535 r. do króla Czech i Węgier Ferdynanda I Habsburga z prośbą o wydanie dekretu o wypędzeniu Żydów z księstwa opolsko-raciborskiego. W takich okolicznościach w 1539 r. wygnano Żydów z Głubczyc. W 1543 r. margrabia Jerzy Hohenzollern wydał dokument zakazujący Żydom osiedlania się w Głubczycach.

W tym samym roku jeden ze starszych gminy żydowskiej, Abraham Hirsch z Głubczyc, oskarżony został o rzucanie uroków przy pomocy mleka kobiecego na w

Więcej

Historia miejscowości

Adam Marczewski

Panorama Głubczyc, 1737 r. | F.B.Werner

Głubczyce uważane są za jedną z najstarszych miejscowości na Śląsku — pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1107 roku. Należała ona wówczas do Czech (od 1039 r.), tak jak cała ziemia Gołeszyców, obszar sporny pomiędzy Piastami a Przemyślidami.

Na początku XIII w. niemieccy osadnicy zbudowali na przeciwległym brzegu rzeki Psiny osadę pod nazwą Lubschicz, która była wzmiankowana w 1224 r., a pół wieku później otrzymała prawa miejskie (między 1265 a 1276 r.) z rąk króla czeskiego Przemysła II Otokara.

Dobrobytowi mieszczan sprzyjało usytuowanie przy szlaku prowadzącym z Czech do Krakowa i na Ruś. Głubczyce przekształciły się w znaczący ośrodek garncarstwa, kotlarstwa, a zwłaszcza tkactwa, korzystający z rozwiniętej w okolicy hodowli owiec.

Od 1270 r. miasto znajdowało się pod zwierzchnictwem Czech (od 1318 r. w księstwie opawskim) i dzieliło losy polityczne Śląska. Czeską nazwą miasta było: Hlubcicko. Jego rozwojowi nadal sprzyjało korzystne położenie przy szlakach handlowych z Ołomuńca do Torunia i z Wrocławia do Krakowa.

Od drugiej połowy XIV do początków XVI w. ziemia głubczycka stanowiła odrębne księstwo lenne wobec Czech, a rządziła nim boczna linia Przemyślidów. W 1523 r. nowym właścicielem miasta został margrabia Ansbachu Jerzy Hohenzollern, który wprowadził w księstwie luteranizm. Podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648) miasto wielokrotnie przechodziło z rąk do rąk i było systematycznie niszczone przez Duńczyków i Szwedów. Szwedzi wycofali się stąd dopiero w 1650 roku. W całym księstwie rozpoczął się wówczas okres kontrreformacji.

W 1741 r. Głubczyce przeszły pod panowanie Prus. Miasto odcięte od swoich dawnych rynków zbytu mocno zubożało. W 1810 r. przeprowadzona sekularyzacja zakonów usunęła z miasta franciszkanów i joannitów z pobliskiej komturii w Grobnikach.

W XIX w. nastąpiło ożywienie gospodarcze, głównie za sprawą uruchomienia w 1856 r. połączenia kolejowego z Raciborzem i Karniowem. Wybudowano wówczas browar Weberbauera, hutę szkła oraz fabryki wełny. Po 1919 r. Głubczyce pozostały w Niemczech.

Po dojściu nazistów do władzy w Niemczech, od 1933 r. Głubczyce (Leobschütz) stały się ważnym punktem szkoleń bojówek SS i siedzibą sturmbannów SA. Podczas II wojny światowej, w marcu 1945 r. Armia Czerwona zamknęła w rejonie Głubczyc w

Więcej

 
Zaopiekuj się miastem

Zaopiekuj się miastem

Wykupując cegiełki możesz sfinansować rozbudowę opisu miasta, wykonanie dokumentacji fotograficznej czy inne działania.

Zaopiekuj się miastem

Galeria

Więcej

Wideo

Genealogical Indexes

Jewish Records Indexing
5,000,000 Jewish Records Available Online!

To miasto lubią: