Bolesławiec (województwo dolnośląskie)
Polska / dolnośląskie
![]() | Synagogi, domy modlitwy i inne | ![]() | Cmentarze | ![]() | Miejsca martyrologii | ![]() | Judaika w muzeach | ![]() | Inne |
|---|
Historia
Martyna Sypniewska
Według kronikarza Bolesławca – Ewalda Wernickego Żydzi mieszkali w Bolesławcu prawdopodobnie już w 1190 roku. W tym roku mieszczanie pożyczyli od Żydów pewną sumę pieniędzy, niezbędnych do budowy murów miejskich. W zamian za to wyznaczono im własną ulicę i synagogę. Choć informacja ta została uznana przez Marcusa Branna za niepewną, to jednak istnieje prawdopodobieństwo, że właśnie Bolesławiec – wraz z Legnicą, Lwówkiem Śląskiem, Zgorzelcem i Wleniem stanowił – oprócz Wrocławia – pierwszy żydowski okręg osiedleńczy na Śląsku. Za taką hipotezą przemawia fakt, że Bolesławiec był jednym z miast leżącym na ważnym szlaku handlowym wiodącym z Wrocławia przez Legnicę, Chojnów, Zgorzelec do Lipska. Kolejne wzmianki o ludności żydowskiej w Bolesławcu pochodzą z 1370 roku.
U innego kronikarza Bolesławca – Holsteiniusa również znalazła się wzminaka potwierdzająca żydowską obecność w mieście: „Mieszkańcy zbudowali […] mur od Obertor aż do Niclastor, w tym celu obciążono Żydów daniną pieniężną: takowi wówczas się tu znajdowali, bo otworzono tu, we Lwówku Śląskim i w Złotoryi, kopalnie i znajdowano złoto w dołach i pod ziemią. Toteż zezwolono Żydom mieć swą własną bóżnicę i ulicę”. Początki osadnictwa żydowskiego w mieście wiązały się prawdopodobnie z działalnością kopalni złota, ponieważ właśnie oni, trudniąc się handlem minerałami, rozwinęli ożywioną wymianę handlową z Lipskiem.
Lokalizacja dzielnicy żydowskiej w średniowieczu nie jest jednoznaczna. Jedno jest pewne – Żydzi mieszkali poza murami miejskimi, na budowę i utrzymanie których musieli łożyć. Według jednej z wersji dzielnica żydowska zlokalizowana była po wschodniej stronie ul. Jeleniogórskiej. Potwierdzeniem tej informacji może być fakt, że około roku 1935, podczas pogłębiania szybu w okolicy ul. Jeleniogórskiej natrafiono na fundamenty, mogące stanowić pozostałości średniowiecznej dzielnicy żydowskiej. Według innej wersji zamieszkiwali oni Przedmieście Mikołajskie. Skupieni byli przede wszystkim po zachodniej stronie ul. Lwóweckiej, nazywanej Judengasse.
W 1361 r. kronikarz M. Ruthard wspomniał o Żydach bolesławieckich w swojej kronice. W średniowieczu liczba żydowskich mieszkańców wynosiła 360. Żydzi byli właścicielami 31 domów. Zajmowali się drobnym handlem, rzemiosłem, drobnymi usługami. W XIV w. z podatków nałożonych na ludn
Historia miejscowości
Tamara Włodarczyk
Historia miasta związana jest ściśle z historią Śląska przyłączonego do Polski w 990 r. przez Mieszka I. W północno-zachodniej części Śląska, od wieków zamieszkanego przez słowiańskie plemiona Bobrzan, powstało miasto Bolesławiec. Nazwa miasta łączy się z imieniem Bolesław, które nosili pierwsi Piastowie, w tym książę Bolesław Wysoki. Książę ten w 1202 r. założył w Bolesławcu kasztelanię, a Bolesław Rogatka – książę legnicki w 1251 r. lokował miasto. Miasto od początków istnienia miało charakter tranzytowy, leżąc na szlaku handlowym do Niemiec, Czech i na północ Polski.
Historia polityczna miasta łączy się z jego przynależnością na przestrzeni dziejów do czterech państw: do Piastów aż do 1392 r., kiedy to po śmierci księżnej Agnieszki, wdowy po Bolku I księstwo świdnicko-jaworskie przeszło pod panowanie czeskich Luksemburgów i należało do Czech; do 1526 r., od 1526 r. Śląsk znalazł się pod wpływami Habsburgów i był pod ich panowaniem do 1740 r. W tym roku w wyniku wojen śląskich przeszedł pod panowanie Prus. Do Polski powrócił ponownie po II wojnie światowej w 1945 r.
W średniowieczu w gospodarczym rozwoju miasta ważną rolę odgrywał handel oraz rzemiosło, a szczególnie garncarstwo, farbiarstwo, płóciennictwo i młynarstwo. Rozwój garncarstwa w mieście w XV w. potwierdza istnienie w 1473 r. wielu zakładów garncarskich i powstanie cechu garncarzy. W 1531 r. w Bolesławcu powstaje sieć kanalizacyjna i wodociągowa – jedna z pierwszych w Europie.
Rozwój miasta, zahamowany przez wojnę trzydziestoletnią, rozpoczął się ponownie w końcu XVII i XVIII w. Szczególnie w dziedzinie ceramiki i garncarstwa, z którego Bolesławiec zasłynął na całe Niemcy i Śląsk. W 1897 r. w Bolesławcu powstała również Szkoła Ceramiczna. W 1851 r. miasto otrzymało połączenie kolejowe z Wrocławiem i Dreznem. Rozwój urbanistyczny i ludnościowy miasta nastąpił w XX w.
Podsumowanie
| Województwo: | dolnośląskie / inne (przed 1939) |
|---|---|
| Powiat: | bolesławiecki / Bunzlau (przed 1939) |
| Gmina: | Bolesławiec / Bunzlau (przed 1939) |
| Inne nazwy: | Bunzlau [j. niemiecki] |
|
Lokalizacja
yarek shalom
Bolesławiec – gmina miejska w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, na prawym brzegu rzeki Bóbr, na południowym krańcu Borów Dolnośląskich.
Miasto położone jest w północno-zachodniej części woj. dolnośląskiego, na północnym skraju Pogórza Kaczawskiego, na skrzyżowaniu ważnych szlaków komunikacyjnych, prowadzących ze Zgorzelca do Wrocławia oraz z Jakuszyc do Zielonej Góry. Miasto zlokalizowane jest nad rzeką Bóbr, będącą dopływem Odry.
Liczy 39.832 mieszkańców (2010 r).
Wykupując cegiełki możesz sfinansować rozbudowę opisu miasta, wykonanie dokumentacji fotograficznej czy inne działania.
Galeria
Jewish Records Indexing
To miasto lubią:
















