Getto w Makowie Mazowieckim
Zabytki – Miejsca martyrologii
Polska / mazowieckie
W kwietniu 1940 roku w rejonie Zielonego Rynku i ul. Franciszkańskiej naziści utworzyli getto, w którym zamknięto Żydów z Makowa oraz pobliskich miejscowości, między innymi z Chorzeli, Mławy i Przasnysza. Prof. Janusz Szczepański w swej książce "Społeczność żydowska Mazowsza w XIX - XX wieku" tak pisze o sytuacji w getcie: "W getcie w Makowie panowało ogromne zagęszczenie. Czasem w jednym pokoju mieszkały trzy rodziny, zajmowano też strychy, stajnie, magazyny. Tylko w marcu 1940 roku w obrębie kilku ulic Zielonego Rynku i zaułków tłoczyło się ponad dwa tysiące osób.
W getcie znajdowały się tylko trzy studnie. Tylko raz dziennie otwierano na krótki czas bramę przy ul. Grabowej, aby móc dojść do dodatkowej studni. Koszmarne warunki higieniczne pogorszyły się po 8 grudnia 1941 roku, po dosiedleniu do makowskiego getta Żydów z Chorzeli, Przasnysza i Mławy. Część najuboższych przybyszów miejscowy Judenrat i żydowska policja umieściły w synagodze, podzielonej na cele, w każdej po 4-5 osób na jeden metr kwadratowy. W getcie udzielano pomocy lekarskiej, ale brakowało leków, nie było też szpitala ni laboratorium".
Zagłada makowskiego sztetlu przyszła pewnego listopadowego dnia 1942 roku. Żydzi zostali zmuszeni do opuszczenia miasta. Wywieziono ich do Mławy, skąd 6 grudnia 1942 roku trafili do KL Auschwitz. Tego samego dnia ponad tysiąc z nich wysłano do komór gazowych.
Administrator dołożył wszelkich możliwych starań, aby prezentowane treści były prawdziwe i aktualne oraz nie naruszały praw osób trzecich,w tym praw autorskich, jednak nie może tego zagwarantować.Dlatego błędne informacje na stronie internetowej nie mogą być podstawą roszczeń. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości prosimy o kontakt na adres: sztetl@jewishmuseum.org.pl








