Drukuj | A A A | Zgłoś problem | 77 055 769 zn. | 94873 zdjęcia | 877 wideo | 118 audio | 1885 miejscowości

Getto w Łowiczu

Zabytki – Miejsca martyrologii
Polska / łódzkie

W 1940 roku naziści utworzyli w Łowiczu getto. Jego teren obejmował ulice po północnej stronie Nowego Rynku: Bielawską, Zduńską, Ciemną, Ciasną, część Sienkiewicza i część Browarnej, a także ul. Stanisławskiego, do rogu ul. Długiej. Obszar ten stanowił ledwie część, zamieszkałego przed wojną przez Żydów, centrum miasta. Dodatkowo, z okolic Łowicza wysiedlono Żydów, sprowadzając ich do getta w mieście. Teren getta został prowizorycznie ogrodzony drutem kolczastym. „Szczelności„ takiego zamknięcia pilnowała niemiecka żandarmeria i tzw. polska policja granatowa. W kwietniu 1940 roku zaczęła się budowa muru, oddzielającego getto od aryjskiej strony. Za budulec posłużyły cegły ze zburzonej synagogi, a kiedy ich zabrakło, korzystano z drewna, wznosząc drewniany parkan, zabezpieczony drutem kolczastym. Wtedy też obszar getta zmniejszono, wyłączając z niego, na jesieni 1940 roku, ul. Bielawską i część ul. Stanisławskiego. Do getta prowadziły trzy bramy, które znajdowały się: na początku ul. Zduńskiej - przy Nowym Rynku, na końcu ul. Zduńskiej - przy wejściu na Stary Rynek oraz u zbiegu ulic Browarnej i Sienkiewicza.

W getcie w Łowiczu mieszkało 4.308 Żydów z Łowicza oraz żydowska ludność z okolicy miasta, łącznie ok. 8 tys. osób. Po utworzeniu getta, powstała, podległa Niemcom, Judenrat, Rada Żydowska, z B. Szapiro na czele. W maju 1940 roku powołano policję żydowską.

Zgromadzeni w getcie Żydzi pracowali w mieście, porządkując ulice i zbombardowany dworzec kolejowy, prowadzono także prace przy regulacji rzeki Bzury, które także wykonywali Żydzi z getta. Utworzono w tym celu specjalne obozy: w Małszycach, składający się z trzech baraków oraz w Kapitulnej, na terenie starego, nieczynnego młyna wodnego. Prace nadzorowała firma Karl Meerman z Frankfurtu nad Odrą. Latem 1941 roku osoby przebywające w tych obozach zostały przewiezione do getta w Warszawie.Wykwalifikowani rzemieślnicy byli przydzielani do prac w Domu Pracy Przymusowej, mieszczącym się przy ul. Browarnej 1, w budynku dawnej szkoły żydowskiej. Niezwykle ciężkie warunki życia w getcie, powodowały dużą śmiertelność w wyniku chorób, częstych epidemii, głodu, wycieńczenia. Getto w Łowiczu istniało niespełna rok. Jego likwidację rozpoczęto w lutym, a zakończono w marcu 1941 roku. Zamieszkałych w Łowiczu Żydów wywieziono do getta w Warszawie, ostatnich – jesienią 1942 roku. Z liczby ok. 4500 Żydów łowickich, wojnę przeżyło ok. 100 osób.

____________________________________________________

Powyższy tekst pochodzi z prowadzonej przez Instytut Adama Mickiewicza strony internetowej www.diapozytyw.pl

 

Administrator dołożył wszelkich możliwych starań, aby prezentowane treści były prawdziwe i aktualne oraz nie naruszały praw osób trzecich,w tym praw autorskich, jednak nie może tego zagwarantować.Dlatego błędne informacje na stronie internetowej nie mogą być podstawą roszczeń. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości prosimy o kontakt na adres: sztetl@jewishmuseum.org.pl

Lokalizacja

Większa mapa

GPS:
52.1070° N / 19.9378° E
52°06'25" N / 19°56'16" E
Lokalizacja dokładna