Kowel
Ukraina / Волинська область (obwód wołyński)
 | Synagogues, prayer houses and others |  | Cemeteries |  | Places of martyrology |  | Judaica in museums |  | Andere |
|---|
History
Eugeniusz Riadczenko /
Kowel, a city in the district of Wołyń in Ukraine (until 1795 and between the years 1921-1939 part of Poland, 1795-1921 part of Russia, 1939-91 part of the Ukrainian Soviet Socialist Republic.) In 1518 Sigismund I the Old granted city rights to Kowel and allowed Jewish settlement there. When Queen Bona became the town’s ruler in 1536 she confirmed the town privilege granted by her spouse to the town and obliged the Jews from Kowel to help repair city walls and bridges. In 1547 she levied a chimney tax on each Jewish household (except for rabbi’s house) and granted the Jews equal rights and obligations with gentiles. Their extensive trade connections reaching Tartar fortress of Ochakiv brought her considerable profits. As a result of the protests of town dwellers separate streets for Jews were mapped out in 1556, which left them no other alternative but to buy out gentiles’ houses located there. In 1565Sigismund II Augustus gave as a present the town of Kowel to prince Andrzej Kurbski, who came from Moscow. The latter started to extort money from Jews. In 1569 his non-commissioned officer sealed the synagogue together with all Jewish households and shops, he also threw three Jews into a prison hollow (these lawless acts were annulled by a decree issued by the king.) The city was taken away from Kurbski’s widow and became the property of the Crown in 1590. In 1614 Jews were granted settlement right that allowed them to dwell in whatever part of the town. Jewish tailors and furriers became subordinate to Christian guilds in 1618. During the Khemlnytsky Uprising the Cossacks, in collaboration with the Orthodox Kowel dwellers, drowned Jews and Catholics in a river. In 1650 a Jewish community was reborn on the basis of former privileges that were again confirmed by Polish King John II Casimir Vasa. There were 20 Jewish households in Kowel in 1651, and in 1660 a synagogue, which burned down in 1744, was erected. Szymszon, Itskhak ben Natan Shapiro and Jehuda I(Jud, Idl), a descendant of Jeguda Liwa ben Becalel, were the most prominent rabbis and yeshiva principals.
In the 18th century the Jewish population of Kowel increased. In 1765 there were 827 Jews, head tax payers (at the age of more than 1.) After Tzaddik Rabbi Mordechaj z Niesuchojeży (1752-1800) had settled down in Kowel, Hassidic movement gained more popularity in the to
Local history
Eugeniusz Riadczenko
Nie wiadomo, kiedy został założony Kowel. Uważa się go za jedną ze starszych osad w zachodniej części Wołynia. Pierwsza historyczna wzmianka o Kowlu pochodzi z początku XVI w., kiedy należał on do księcia Fiodora Sanguszki. W 1518 r. Zygmunt I nadał miastu prawo magdeburskie, ustanowił targi i jarmarki. W drugiej połowie XVI w. Kowel należał do księcia Andrzeja Kurbskiego, który na dokumentach podpisywał się „Kniaź na Kowlu”. W 1795 r. został ustanowiony miastem powiatowym.
Wraz z przeprowadzeniem linii kolejowej liczba mieszkańców miasta znacznie się zwiększyła. W 1863 r. było 3646 mieszkańców, w 1893 r. – 15 116, nie licząc wojska. Prawosławnych było 5498, rzymsko-katolików – 3088, Żydów – 5810, protestantów – 612, przedstawicieli innych wyznań – 108. Cerkwi prawosławnych – 4, kościół katolicki, synagoga, żydowskich domów modlitewnych – 7. Szpitali – 2 (jeden żydowski), lekarzy (oprócz wojskowych) – 8, aptek – 2. Drukarnia, 2 zakłady fotograficzne.
24 grudnia 1518 r. w Brześciu król Zygmunt I zezwolił księciu Wasylowi Sanguszce na przekształcenie wsi Kowel w miasto na prawie magdeburskim. Zezwolił także organizować tam dwa jarmarki w roku: na święto Podwyższenie Krzyża Świętego i na czwarty dzień Bożego Narodzenia. W 1536 r. Kowel przeszedł w ręce królowej Bony. W tym czasie miasto miało już znaczną liczbę mieszkańców. Znajdował się tam także skład celny.
W 1543 r. Kowel przeszedł pod administrację starostów, którzy dbali o jego rozwój, zarządzali królewskimi przychodami i sprawowali władzę sądowniczą.
W XVII i na początku XVIII w. Kowel zaczął popadać w kryzys i polscy królowie oddali miasto w dzierżawę. W 1777 r. Kowel otrzymał Dymitr Jabłonowski za 18 000 złotych i 24 grosze. Po dwóch latach Kowel przeszedł w ręce wojewody krakowskiego, Wacława Piotra Rzewuskiego.
W 1795 r. Wołyń, a wraz z nim Kowel został wcielony do Rosji. Liczba ludności miasta zmniejszała się z roku na rok, życie zamierało, tak, że w 1863 r. to kiedyś duże handlowe miasto z przedmieściami liczyło zaledwie 3644 mieszkańców.
Gwałtowny wzrost ekonomiczny zaczął się znowu w II połowie XIX wieku. Reforma 1861 r. dała bodziec do wzrostu. Przyczyniła się do tego w 1873 r. budowa przebiegającej przez Kowel linii kolejowej Brześć-Kijów oraz linii z Kowla do Lubl
Summary
| Province: | inne / wołyńskie (before 1939) |
|---|---|
| County: | Волинська область [obwód wołyński], Ковельськi район [rejon kowelski]. / kowelski (before 1939) |
| Community: | Ковель / Kowel (before 1939) |
| Other names: | Ковель [j.rosyjski/ukr.] קאװעל[j.jidysz] |
|
Location
Eugeniusz Riadczenko
Kowel – miasto na Ukrainie, położone nad rzeką Turią (dopływ Prypeci), 72 km na północny zachód od Łucka. Przed II wojną światową miasto powiatowe w województwie wołyńskim, obecnie jest ośrodkiem rejonu w obwodzie wołyńskim.
